Net maar tydelik
op die hoogwatermerk
lê die uitskot van verganklikheid
eenkant
uitgespoel
as ek knarsend aangestap kom
oor die skulpgruis
ruik ek reeds die dood
in bolle rooiaas
wat stinkend op die strand
ontbind
hier moet ek fyntrap
oor die dop van ‘n krap
met net drie pote
‘n sandhaai wat witpens na bo
grynslag
met ‘n oop bek vol skerp tandjies
en hol oogbanke
gister se ywerige seemeeu
wat eenkant
oopgespalk lê
in sy doodskleed van nat vere
ontsier met growwe sand
skulpgruis en koeksels wier
die eens-sierlike deurskynende kwal
wat nou vergaan het
tot drillerige jellievis-lyk
waaraan ‘n horde slak-asers lustig vreet
‘n plastieksak halfvol sand
lê soos ‘n verlore siel
ook
vasgeval in die getypoel
‘n koeksel vislyn
‘n plastiek-haarkruller
‘n baba-fopspeen
blikkies en pakkies
berei die plek vir ons voor
soos konfetti by ‘n bruilof
No comments:
Post a Comment