Gordonsbaai

Gordonsbaai

in kolle skadu
van die ou melkhoutboom
skrop ek nes in die sand
‘n luilekker-lêplek
en pak my piekniekmandjie uit
die koelte
en koesterende son
spoel afwisselend in golfies
oor my lyf
en my tone teken
patrone op die sand
ek rangskik doppies
skulp en klippies
soos ‘n kind wat vir die eerste keer
die strand se skat
ontdek
‘n roomyskarretjie
klingel hoopvol verby
hier voor my op die rots
skud ‘n duiker sy vere reg
op die deining wieg vissersbootjies
en in die verte
lê die persblou skiereiland
wasig agter ‘n sluier deinserigheid
dan knipoog en wink
die wit brandertjies vir my
kom ons speel
tussen rots en wier
dis puur plesier
yskoud
bruisend soos sjampanje
ek tintel
en gryp die dag