omvou my
op hierdie oomblik
vandag
vlak by die laagwater-rots
wriemel ek met my kaal tone
in die nat sand
en verwonder my
aan die koeëlronde gaatjies van die krap
aan die koeëlronde gaatjies van die krap
heel tevrede
met hul kort eenvoudige bestaan
om net krap te wees
langs my lê lyke
ontwortelde seebamboes
op die skoongespoelde strook
witsand
dié het ook maar sy vieslike seegemors
op die hoogwaterrand
‘n ou man met sonhoed
gooi skulpies vir sy waterhond
wat plas van plesier
oor die ontblote rots
‘n briesie lig my hare
die sonlig streel my aangesig
sagkens
ek ruik die see
dan sien ek flarde watte
saamvloei
teen die Steenbrashang
en my oog volg wolkpatrone
na die gesigseinder oor die skier
mistig misterieus
ek hoor kalmerend
hipnotiserend
die koor van branders in harmonie
wat my uitnooi
wil inspireer en ompraat
spoel saam na verre kuste
maar sal die kalmte
daar
ook so in my siel kan
kom rus
No comments:
Post a Comment