Dolce Vita

Dolce vita

ja
ek tel my seëninge
een vir een
daagliks
die daeraad oor Valsbaai
is perskerosig
en saggeel soos heuning
ek trap nat spore
voor die deur op die môredou
wat koel oor die grasperk lê
die deining van die see
klots-klots
teen die voorste rots
die misterie
mistigheid
en vreemde klanke van die nag
die loei en swiep
huil en sing
van die stormwind
is verby
vergete en reeds vergeef
want die soutlug is vanoggend sag
ek proe dit op my lippe
en voel dit aan my wang
die winklok klingel
fyntjies
die kanarie tril
suiwer
sy dankbaarheid uit

die malteser lek selfvertroostend
aan sy porsie been
en vanaf sy balkontroon
bespied
die gemmerkat sy terrein
‘n trop tarentaal wei
gespikkeld
om die maalklip rond
die witte behoedsaam
eenkant

haai
dis amper tyd vir tee